Միլաղ

Ծագելով Ուրմիայի հնագույն հայկական հողից՝ Միլաղը թարգմանաբար նշանակում է «կախված խաղող». անունը գալիս է այն ժամանակներից, երբ ողկույզները ձմռանը կախում էին ցանցերից՝ չորացնելու համար։ Այսօր այս բնիկ, ուշ հասունացող տեսակը լայնորեն տարածված է Արարատյան տարածաշրջանում։ Միլաղն օգտագործվում է ինչպես տեսակային գինիների, այնպես էլ խառնուրդներում՝ Սև Արենիի, Հաղթանակի և այլ նշանավոր կարմիր տեսակների հետ։

Հայաստանի եզակի և պատմականորեն հարուստ տեռուարը թույլ է տալիս Միլաղից ստեղծել տարբեր ոճերի գինիներ։ Միլաղի տեռուարային, զարմանալիորեն նուրբ ու թեթև բուրմունքները՝ մոշ, սև հաղարջ, թուզ և սալոր, ընդգծվում են սև պղպեղի, համեմունքների և ծխի նոտաներով։

Միլաղի արտահայտիչ, բայց նուրբ գծերը լավ բացվում են խոզի, հորթի, գառան կամ եղնիկի մսի հետ՝ մատուցված սնկի սոուսով և խոտաբույսերով։ Հրապուրիչ փափուկ և միաժամանակ համով հարուստ, հավասարակշռված տանինային կառուցվածքով՝ Միլաղը լրացնում է համեմված ուտեստների լայն շրջանակ։